Volgende reflextesten worden uitgevoerd/aangeraden om onderliggende aandoeningen uit te sluiten:
De bepaling van serumeiwitten via eiwitelektroforese wordt gebruikt voor de detectie, karakterisering en kwantificering van monoklonale eiwitten (M-proteïnen of paraproteïnen). De test is een belangrijk hulpmiddel bij de diagnostiek en opvolging van onder meer Multiple myeloma, Waldenström en andere lymfoproliferatieve aandoeningen. Daarnaast kunnen veranderingen in het elektroforesepatroon wijzen op polyklonale immuunactivatie, leveraandoeningen, acute of chronische ontstekingsprocessen, nefrotisch syndroom, eiwitverlies of congenitale of verworven eiwitdeficiënties. Hoewel sommige elektroforesepatronen sterk suggestief zijn voor een bepaalde aandoening, volstaat eiwitelektroforese op zich niet om een definitieve diagnose te stellen. Afhankelijk van het bekomen patroon kan aanvullend onderzoek noodzakelijk zijn, zoals immunofixatie, bepaling van vrije lichte ketens of andere laboratorium- en klinische onderzoeken, om de afwijking verder te karakteriseren.