De meeste aandoeningen die met weefselbeschading gepaard gaan, hebben een proliferatie van acute fase eiwitten tot gevolg, waaronder het C-reactive protein. De CRP-respons gaat vaak vooraf aan de klinische symptomen van de infectie, zoals koorts. De functie van CRP is activatie van het complementsysteem.
De CRP-concentratie geeft een idee van de ernst van de infectie. Opvolging van de CRP-spiegel is nuttig bij o.a. post-operatieve monitoring.

De hoogste concentraties worden gezien bij acute bacteriële infecties, terwijl chronische, virale infecties of bepaalde auto-immuunaandoeningen lagere tot zelfs normale CRP waarden kunnen vertonen.

CRP is gevoeliger voor het opsporen van bacteriële infecties dan de witte bloedcel telling.

CRP stijgt binnen de 6-10 uur na het optreden van de inflammatie en bereikt een piek na 24-72 uur. 

In de loop van het genezingsproces zal CRP snel normaliseren: door de korte halfwaardetijd (1 dag) is er een vlugge daling van CRP na verdwijnen van de inflammatie. 

CRP is echter geen specifieke parameter: ook bij maligniteiten, ischemie en DVT kan een verhoogde waarde worden gezien.